Jak sporządzić bibliografię załącznikową?

Bibliografia załącznikowa (określana też często literaturą przedmiotu) - to bibliografia dołączona do książki lub artykułu w czasopiśmie popularno-naukowym, także do innych prac, w których wykorzystuje się dokumenty obce. Stanowi ona spis bibliograficzny dołączony do książki, artykułu lub pracy zawierający wykaz wykorzystywanych żródeł lub literaturę uzupełniającą.

UWAGA! Nowa norma PN - ISO 690. Dokumentacja. Przypisy bibliograficzne. Zawartość, forma i struktura. zastępuje normę dotychczas obowiązującą PN - 79/N - 01222.07.

Skrócone opisy bibliograficzne dokumentów stosowane w bibliografii załącznikowej (wg nowej normy):

Wydawnictwo zwarte:

Wzór:

Nazwa autora: Tytuł. Oznaczenie wydania. Miejsce wydania, rok wydania. ISBN (Międzynarodowy znormalizowany numer książki).

Przykład:

Szyndler B.: I książki mają swoją historię. Wyd. 2 zmien. i popr. Warszawa 1985, ISBN 83- 7225-054-X

Fragment wydawnictwa zwartego:

Wzór:

Nazwa autora: Tytuł. Oznaczenie wydania. Miejsce wydania, rok wydania; strony zajęte przez fragment: tytuł rozdziału w którym znajduje się dany fragment (jeżeli taki jest).

Przykład:

Szyndler B.: I książki mają swoją historię. Wyd. 2 zmien. i popr. Warszawa, 1985; s.15 - 20: Książka średniowieczna.

Praca zbiorowa:

Wzór:

Tytuł. Nazwa redaktora lub edytora nukowego. Oznaczenie wydania. Miejsce wydania, rok wydania; ISBN.

Przykład:

Biblioteka szkolna. Przewodnik dla bibliotekarza. Pod red. E. Białkowskiej. Wyd.2 popr. i uzup. Warszwa, 1986; ISBN 83- 7327-876-1

Odrębna praca w pracy zbiorowej:

Wzór:

Nazwa autora rozprawy: Tytuł rozprawy. W: Tytuł pracy zbiorowej. Nazwa redaktora lub edytora naukowego. Oznaczenie wydania. Miejsce wydania, rok wydania; stronice zajęte przez rozprawę.

Przykład:

Cynarski S.: Sarmatyzm - ideologia i styl życia. W: Polska XVII wieku. Państwo, społeczeństwo, kultura. Pod red. J. Tazbira. Wyd.3. Warszwa, 1977; s.247- 271.

Artykuł w czasopiśmie:

Wzór:

Nazwa autora artykułu: Tytuł artykułu. Tytuł czsopisma, rok, numer, strony zajęte przez artykuł.

Przykład:

Sandauer A.: To nie dla mnie. Polityka 1987,nr 33 s.7.

Dokumenty niedrukowane - (nie ma normy) propozycja:

Wzór:

Autor: Tytuł. Miejsce i rok wydania, producent (dystrybutor),[ forma] np. kaseta video, CD- ROM.

Przykład:

Encyklopedia kosmosu. Wrszawa 1996. (Optimus Nexus), [CD- ROM]

W przypadku dostępu zdalnego (Internet):

Wzór:

Autor: Tytuł. Data aktualizacji strony. Ścieżka dostępu.

Przykład:

Grzanka M.: Terroryzm polityczny. 25.05.03 r. http://www.bbn.gov.pl/pl/www/terriryzm.html

Dodatkowe wyjaśnienia:

• Dane do opisu przejmujemy w pierwszej kolejności ze strony tytułowej, następnie z metryczki, strony redakcyjnej i okładki. Przy sporządzaniu opisów bibliograficznych nie można zapominać o znakach interpunkcyjnych (kropki, przecinki, średniki itp.)
• Opis bibliograficzny zaczynamy od nazwiska autora (na pierwszy miejcsu nazwisko, następnie imię), gdy książka nie ma więcej niż trzech autorów. Jeżeli jest ich więcej niż trzech, to jest to praca zbiorowa i opis bibliograficzny zaczynamy od tytułu książki.
Informacje o współautorach (np. tłumaczach, ilustratorach) zapisujemy zaczynając zawsze od imienia , na drugim miejscu nazwisko.
• Bibligrafię najczęściej szeregujemy alfabetycznie. Możemy również , układać ją kierując się kryteriami formalnymi np. według rodzajów dokumentów (wyd. zwarte, czasopisma, dokumenty elektroniczne) opisywanych w bibliografii. Takim kryterium może być też treść dokumentów - podział na literaturę podmiotu i przedmiotu (teksty żródłowe, opracowania).